Тшашчкоўская Зоф’я

Тшашчкоўская Зоф’я Адамаўна (у дзявоцтве Манькоўская). Нарадзілася ў 1847 годзе ў в.Дарагавіца Капыльскага раёна. Пахавана на могілках в. Бабоўня ( 7.11.1911) – паэтэса, перакладчыца, пісала на польскай і беларускай мовах.

Вяртаючыся ў гады маленства, Тшашкоўская гаварыла, што беларуская мова была для яе “нянькай дзіцячых гадоў”. Ранняе захапленне паэзіяй стала прызваннем, калі Зося Адамаўна з мужам вярнулася ў Расію, дзе ў Ноўгарадзе пазнаёмілася з Ф.Зяньковічам. менавіта ён першым пасля У.Сыракомлі ўбачыў у асобе З.Тшашкоўскай таленавітага чалавека, параіў пісаць далей. Шмат твораў напісала яна па-польску, аб чым сведчыць кніга вершаў “Адзін з многіх” (1890). Лёс беларускамоўных вершаў паэтэсы куды менш шчаслівы. Роднай вёсцы прысвяціла вядомыя “Дарагавіцкія песні”. Вярнуўшыся ў родныя мясціны Тшашкоўская спяшалася зрабіць тое, чаго не паспела. Хоць і жыла далёка ад Мінска, ды не была адарвана ад літаратурнага жыцця. Разам з Янкам Лучынай і іншымі аднадумцамі клапацілася аб выпуску калектыўнага зборніка “Парнас”